Harry Mulisch, De zaak 40/61. Een reportage

Oorspronkelijke taal: Nederlands
Verschenen in: 1962
Pagina's: 221
Score: 5
Aantal lezers: 1

Recensies

Recensie van sluis (waardering: 5)
Mulisch als schrijver-journalist bij het proces Eichmann, Jeruzalem 1961. Als journalist is Mulisch hier duidelijk beter dan als schrijver. Pakkende verslagen uit de rechtszaal, maar de quasi-filosofische bespiegelingen hadden beter achterwege kunnen blijven.

Citaten

Voor wie geen duits kent, is een der voornaamste toegangen tot de zaak 40/61 gesloten - tot zijn geluk misschien.
pagina 5

Van de misdaden, die in Hitlers machtsbereik gepleegd zijn, zeggen de neo-nazi's (niet Eichmann): Het zijn leugens. De duitsers zeggen: Het waren de nazi's. De europeanen zeggen: Het waren de duitsers. De amerikanen zeggen: Het waren de europeanen. De aziaten en afrikanen zeggen: Het waren de blanken. En eens zal men zeggen: Het waren mensen. Maar nooit mogen wij zeggen: Het was Eichmann.
pagina 14

Als Hitler niet gekomen was met zijn jodenmoord, hadden weinig mensen er aan gedacht om Mussulini zeer te verafschuwen; moorden op negers hebben nooit lang pijn gedaan in Europa.
pagina 121

[Adolf Eichmann aan zijn Israelische ondervrager in 1960/61:] 'Ich habe gehorcht. Egal, was man mir befohlen hätte, ich hätte gehorcht. Sicherlich, ich hätte gehorcht. Ich habe gehorcht. Ich habe gehorcht - ich kann aus meiner Haut nicht heraus, Herr Hauptmann.' [...] Als in dezelfde jaren niet Adolf Hitler maar Albert Schweitzer rijkskanselier was geweest, en Eichmann had bevel gekregen om alle zieke negers naar moderne hospitalen te vervoeren, dan had hij het zonder mankeren uitgevoerd - met hetzelfde genoegen in zijn eigen stiptheid als bij het werk, dat hij nu achter de rug heeft. Hij is niet zozeer een misdadiger, als wel tot alles in staat.
pagina 144

Ontwikkeld door Haverweb - Design: Olga Willemsen