Nikita Chroesjtsjov, De glasnost tapes

Lezers

Naam ↑ Cijfer Gelezen in
sluis 16 2008

Oorspronkelijke titel: Krushchev remembers. The glasnost tapes
Oorspronkelijke taal: Russisch
Verschenen in: 1990
Pagina's: 200
Score: 16
Aantal lezers: 1

Recensies

Recensie van sluis (waardering: 16)
Voormalig Sovjet-leider legt rekenschap af. En doet dat verrassend openhartig. Natuurlijk brandt Chroesjtsjov Stalin volledig af. Maar ook over de situatie in de Sovjet-Unie van de jaren zestig is hij soms bijzonder kritisch.
Chroesjtsjov heeft het boek op band ingesproken. De opnames zijn naar Amerika gesmokkeld. Een eerste, gecensureerde versie verscheen al in 1974. In 1990 verscheen de ongecensureerde werk.

Citaten

Aan ons systeem kleeft schijnbaar een groot gebrek, want we hebben minder ingenieurs, wetenschappers of wiskundigen dan West-Duitsland of Japan. [...]
Ik heb het over Japan zonder mijn afgunst te verbergen. Dat al tweeŽnvijftig jaar sinds de oktoberrevolutie voorbij zijn gegaan, heeft me bedroefd en jaloers gemaakt. We hebben grote successen behaald en een heel land doen veranderen. Onze wetenschappers weten waarschijnlijk beter dan ik dat we overeind worden gehouden door wetenschappers uit de kapitalistische landen.
pagina 100

Het paradijs is een plaats waar de mensen graag terecht willen komen, niet een plaats die ze willen ontvluchten! Toch zijn in dit land [de Sovjet-Unie] de deuren gesloten en vergrendeld. Wat voor een soort socialisme is dat? Wat is het voor kolder dat je mensen aan de ketting moet houden? Wat voor maatschappelijk orde? Wat voor paradijs? Sommige mensen vervloeken mij vanwege de keren dat ik de deur heb opengezet. Als God me de kans had gegeven daarmee door te gaan, dan had ik alle ramen en deuren wagenwijd opengezet.
pagina 199

Walter Ulbricht [leider van de DDR] vroeg ons [in 1961] zelfs te helpen met het leveren van arbeidskrachten. Dat was voor ons een moeilijke zaak. We wilden hem namelijk geen ongeschoolde arbeiders leveren. Waarom niet? Simpelweg omdat we onze arbeiders niet bij hen toiletten wilden laten schoonmaken. Ik moest kameraad Ulbricht zeggen: 'Stelt u zich eens voor hoe een sovjetarbeider zich zou voelen. Hij heeft de oorlog gewonnen en nu moet hij bij u toiletten schoonmaken. Dat is niet alleen vernederend - het zal een felle reactie bij onze mensen teweegbrengen. Dat kunnen we niet hebben. U zult zelf een manier moeten vinden.'
pagina 167

De Sovjetunie importeert tomaten uit Bulgarije, maar die zijn smerig. Ik kan de slechte kwaliteit proeven wanneer Nina Petrovna ze koopt. Waarom zeg ik dat ze slecht zijn? Ik groeide op met Bulgaarse tomaten en in die tijden stelden ze nog iets voor. De Bulgaren zorgden ervoor dat ze vers op markt kwamen, maar nu krijgen we iets heel anders van een 'bevriend' land. De Bulgaren zijn er gewend aan geraakt dat de Russen alle rotte troep - neemt u mij het woord niet kwalijk - wel eten. Ze plukken de tomaten als ze nog groen en stevig zijn en slaan ze vervolgens op. Als ze naar ons worden getransporteerd, worden ze onderweg rijp. Het resultaat is rommel.
De Bulgaren exporteren ook tomaten naar West-Duitsland, maar wat een verschil in fruit! Ik ben er zeker van dat de Westduitsers niet de tomaten zouden willen kopen die wij krijgen. Waarom? Omdat hun markt concurrentie kent, terwijl wij gedwongen zijn van onze bevriende Bulgaren te kopen. Ze hebben niets anders waarmee ze hun schuld aan ons kunnen terugbetalen. En wie lijdt eronder? De consument. Degene die deze tomaten moet eten, dat is degene die eronder lijdt.
De Bulgaren eten de tomaten die ze ons sturen zelf niet - zulke rommel vind je niet op hun markten. Ze eten tomaten die de ene dag zijn geplukt en de volgende ochtend worden verkocht. Ze hebben er heerlijke tomaten. De Bulgaren zijn de beste fruittelers ter wereld, dat weet ik zeker.
pagina 116

[N.a.v. de Cuba-crisis:] Wij trokken onze raketten terug in ruil voor de Amerikaanse belofte Cuba niet binnen te vallen. Het doel van de Amerikaanse agressor was Cuba te vernietigen. Ons doel was Cuba te beschermen. Cuba bestaat tegenwoordig nog steeds. Wie heeft er dus gewonnen? Het heeft ons niets gekost dan de kosten van het transport van de raketten naar Cuba en terug. De Amerikanen hebben natuurlijk ook gewonnen. De enige verliezers waren de krachten van agressie.
pagina 178

Ontwikkeld door Haverweb - Design: Olga Willemsen