Hugo Matthysen, Verre zwijnestreken

Lezers

Naam ↑ Cijfer Gelezen in
acdc 17 2007
sluis -10 2007

Oorspronkelijke taal: Nederlands
Verschenen in: 1991
Pagina's: 128
Score: 7
Aantal lezers: 2

Recensies

Recensie van acdc (waardering: 17)
feërieke absurde logica; Matthijsen is specialist van de absurde humor. Niet alle verhaaltjes zijn even geweldig maar de logica - die nooit iemand volgt - geeft steeds opnieuw een geweldige draai aan heel het gegeven.

Recensie van sluis (waardering: -10)
10% grappig + 90% bagger = -10 punten

Citaten

Laat je toch niks wijsmaken door die glimlachende jongens en meisjes van de reisbureaus. Geloof toch niet dat het hun bedoeling is je een droomvakantie te bezorgen. Ze zijn gewoon belust op de centen van de argeloze toerist, da's alles!
Mijn oom frans hebben ze lélijk beet gehad. De brave man had veertien dagen Azoren geboekt, en daarvoor zonder enige achterdocht twee maandlonen neergeteld. Toen oom Frans vroeg waar en wanneer hij kon vertrekken had men geantwoord: "meneer, de toeristische industrie werkt niet meer met achterhaalde technieken als vertrekken"; Zorg maar dat u volgende week donderdag om negen uur 's ochtends thuis bent. Wij zorgen voor de rest, dat is ons vak."
Die bewuste dag stond oom Frans al om acht uur vertrekkensklaar, zijn koffers keurig gepakt in de hal. Om negen uur belden vier vijftigers in witte smokings aan. Ze stelden zich voor: 'Wij zijn de Azoren. U bent vast Frans M.? De Azoren bleek een vocaal kwartet te zijn. Ze kwamen zoals afgesproken 14 dagen bij hem wonen, om hem te verblijden met hun meerstemmig gekwijl
... (etc.)
pagina 26

'Ach ja' zei ze dan maar, ' het is nu eenmaal zoals het is. Probeer er maar niet aan te denken.'
'Je hebt gelijk schat', zei John.
Daarop dachten ze samen aan een stapel bakstenen, en zo werd het toch nog een gezellige avond.

Ik zat te werken aan een project rond bejaarden (ik deed een wenskaart voor mijn jarige grootmoeder op de bus), toen ik me plots afvroeg: "Wanneer heb ik alweer mijn laatste zwijnerij uitgehaald?"
pagina 62

'Kijk' zei ze, 'deze boom heeft mijn grootvader geplant!'
Ik keek haar ongelovig aan.
'Die eik? Je grootvader?' vroeg ik.
'ja' antwoordde ze, 'zo is het. Mijn grootmoeder heeft het me verteld toen ik een jaar of twaalf was. Ze zei letterlijk: lief kind, deze krachtige eik heeft je bloedeigen grootvader geplant! En waarom zou het brave mens mij wat voorgelogen hebben?'
'Vergeef me mijn scepticisme,' zei ik beleefd, maar ik kan moeilijk geloven dat je grootvader ooit werd geplant.'

...
pagina 113

Ontwikkeld door Haverweb - Design: Olga Willemsen