Stephen Hawking, Einsteins droom

Lezers

Naam ↑ Cijfer Gelezen in
sluis 25 2007

Oorspronkelijke titel: Black Holes and Baby Universes and Other Essays
Oorspronkelijke taal: Engels
Verschenen in: 1993
Pagina's: 169
Score: 25
Aantal lezers: 1

Recensies

Recensie van sluis (waardering: 25)
Duidelijke uitleg - voor zover mogelijk - van zwarte gaten, relativiteitstheorie, imaginaire tijd, ruimte-tijd-krommingen, etc.

Citaten

Ik denk dat ik uit hetzelfde motief [nl. om te begrijpen hoe dingen in elkaar zitten] samen met een ander schoolvriendje, Roger Ferneyhough, ingewikelde bordspelen bedacht. Daarbij was een fabrieksspel met echte fabriekjes waarin verschillend gekleurde onderdelen werden vervaardigd, een stelsel van wegen en spoorwegen waarover de produkten werden getransporteerd, en een effectenbeurs; We hadden ook een oorlogsspel dat op een bord met vierduizend hokjes moest worden gespeeld, ...
pagina 14

Ik deed één examen voor ik aankwam, en bleef vervolgens drie jaar in Oxford met uitsluitend de eindexamens aan het slot. Ik heb wel eens berekend dat ik in de drie jaar dat ik daar was ongeveer duizend uur heb gewerkt, een gemiddelde van een uur per dag. Niet dat ik er trots op ben dat ik zo heb gelummeld.
pagina 23

Ik beschouw het solipsistische standpunt, dat stelt dat alles het product is van onze verbeelding, als een tijdverspilling.
pagina 49

Een zwart gat is een gebied van de ruimte waaruit men onmogelijk kan ontsnappen als men met minder dan de lichtsnelheid voortbeweegt. De padintegraalmethode van Feynman beweert echter dat deeltjes èlk pad door de ruimte-tijd kunnen nemen. Het is daarom voor een deeltje ook mogelijk zich sneller dan het licht te verplaatsen.
pagina 83

Om over het begin van het heelal te kunnen spreken, moeten we over een theorie beschikken die de algemene relativiteit met de quantummechanica verbindt. De theorie is die van de quantumzwaartekracht. We kennen de exacte vorm die de juiste theorie van de quantumzwaartekracht zal hebben nog niet. De beste kandidaat die we op dit mement bezitten is de supersnaartheorie, maar er zijn nog een aantal onopgeloste problemen. We weten wel dat iedere bruikbare theorie over bepaalde kenmerken moet beschikken. Een daarvan is Einsteins idee dat de invloed van de zwaartekracht kan worden weergegeven door een ruimte-tijd die is gekromd of wordt vervormd - kromgetrokken - door de zich daarin bevindende materie en energie. Objecten proberen in deze gekromde ruimte de dichtste benadering van een rechte lijn te volgend. Maar door de kromming lijken hun paden af te buigen, alsof er een zwaartekrachtsveld invloed op uitoefent.
pagina 93

Volgens de quantummechanica is het dus voor een deeltje mogelijk uit het binneste van een zwart gat te ontsnappen, en dat is iets wat de klassieke mechanica niet toestaat.
pagina 108

Voor zover ik weet was de eerste mens die zwarte gaten ter sprak bracht een geleerde uit Cambridge, John Mitchell, die er in 1783 een publicatie aan wijdde. Hij redeneerde als volgt: stel je voor dat je een kanonskogel loodrecht vanaf het aardoppervlak omhoogschiet. Terwijl de kogel stijgt zal hij vertraagd worden door de invloed van de zwaartekracht. Uiteindelijk zal hij niet meer omhooggaan en naar de aarde terugvallen. Wanneer de kogel echter met meer dan een bepaalde kritische snelheid voortbewoog, dan zou hij niet ophouden te stijgen en vervolgens terugvallen, maar hij zou van de aarde af blijven bewegen. Deze kritische snelheid is de zogenaamde ontsnappingssnelheid. Voor de aarde bedraagt deze snelhied ongeveer elf kilometer per seconde, en voor de zon ongeveer 160 kilometer. ... Nu bedacht Mitchell dat er een ster zou kunnen bestaan met een zo grote massa en een zo gering omvang dat de ontsnappingsnelheid groter zou moeten zijn dan de lichtsnelheid. Zo'n ster zouden we niet kunnen zien, want het licht van haar oppervlak zou ons niet kunnen bereiken. Dat licht zou worden teruggetrokken door het zwaartekrachtsveld van die ster.
pagina 115

De titel van dit artikel luidt: 'Is alles voorbeschikt?' Het antwoord luidt: ja, dat is zo. Maar het zou evengoed niet zo kunnen zijn, want we zullen nooit weten wat er is voorbeschikt.
pagina 135

Als ik zou horen dat een vloedgolf over mijn onbewoonde eiland heen zou spoelen, zou ik het derde deel van die strijkkwartet [Beethoven, opus 132] opzetten.
pagina 158

Ontwikkeld door Haverweb - Design: Olga Willemsen